ترکیدن پروتز سینه و خطرات آن
جراحی پروتز سینه یکی از رایجترین جراحی زیبایی سینه در جهان است. اگرچه این ایمپلنتها معمولاً بیخطر هستند، اما مانند هر وسیله پزشکی دیگری، احتمال شکست یا ایجاد مشکل وجود دارد. یکی از نگرانیهای اصلی افراد، ترکیدن پروتز سینه وخطرات آن است. در این مقاله به بررسی کامل این پدیده، علل، علائم، خطرات و راههای درمان آن میپردازیم.
پروتز سینه از چه چیزی ساخته شده است؟
برای درک مفهوم ترکیدن پروتز سینه ، ابتدا باید ساختار پروتز را بشناسیم. دو نوع اصلی پروتز سینه وجود دارد
1.پروتزهای سالین (آبنمکی): این پروتزها از یک پوسته سیلیکونی خالی تشکیل شدهاند که در حین عمل با محلول استریل سالین پر میشود. در صورت پارگی، این مایع بیضرر توسط بدن جذب میشود و پروتز به سرعت از بین میرود.
2.پروتزهای سیلیکونی: این پروتزها با یک ژل چسبنده و غلیظ سیلیکونی پر شدهاند. در صورت پارگی، ژل ممکن است درون کپسول بافتی اطراف پروتز باقی بماند (پارگی داخل کپسولی) یا به بافتهای اطراف نشت کند (پارگی خارج کپسولی).
علل ترکیدن پروتز سینه چیست؟
پارگی پروتز میتواند به دو دلیل اصلی رخ دهد:
پارگی خودبهخود (فرسودگی)
این شایعترین دلیل ترکیدن پروتز سینه است. با گذشت زمان (معمولاً پس از ۱۰ سال یا بیشتر)، پوسته پروتز به دلیل فشارهای داخلی و خارجی مستمر، ضعیف شده و دچار فرسودگی میشود. این یک روند تدریجی است.
پارگی ناشی از ضربه
- ضربات شدید: تصادفات رانندگی، زمینخوردنهای شدید، یا وارد آمدن ضربه مستقیم به قفسه سینه
- فشارهای شدید: انجام فعالیتهای ورزشی بسیار سنگین که فشار زیادی به قفسه سینه وارد میکند
- کپسول کونتراکچر (سفت شدن کپسول دور پروتز): وقتی بافت اسکار اطراف پروتز سفت و سخت شود، میتواند فشار مداومی به پروتز وارد کرده و احتمال پارگی را افزایش دهد
- خطای جراحی: آسیب دیدن پروتز حین عمل جراحی (که امروزه با تکنیکهای مدرن نادر است)
علائم و نشانههای هشداردهنده ترکیدن پروتز سینه
در بسیاری از موارد، بهویژه در پارگیهای داخل کپسولی پروتزهای سیلیکونی، ممکن است هیچ علامت واضحی وجود نداشته باشد (پارگی خاموش). با این حال، شایعترین علائم عبارتند از:
- تغییر در اندازه یا شکل سینه: کوچکشدن، مسطحشدن یا تغییر شکل واضح یکی از سینهها نسبت به دیگری
- تورم، درد یا حساسیت به لمس در ناحیه سینه
- سفتشدن غیرعادی سینه
- ظاهر شدن برآمدگی یا توده جدید در سینه یا زیر بغل (ناشی از جمعشدن ژل سیلیکون)
- قرمزی یا گرمی پوست سینه
- سوزش یا سوزنسوزن شدن در سینه یا بازو
البته این نکته را درنظر بگیرید که در مورد پروتزهای سالین، پارگی معمولاً سریع و واضح است، زیرا سینه در عرض چند ساعت یا چند روز به طور محسوسی کوچک میشود.
خطرات اصلی ترکیدن پروتز سینه چیست؟
خطرات ناشی از پارگی بسته به نوع پروتز و میزان نشت متفاوت است:
1.واکنش التهابی و تشکیل توده: بدن ممکن است به ژل سیلیکون نشتکرده به عنوان یک جسم خارجی واکنش نشان دهد. این میتواند منجر به التهاب، درد و تشکیل بافت اسکار یا تودههای شود.
2.کپسول کونتراکچر (سفت شدن کپسول): نشت سیلیکون میتواند احتمال سفت و سخت شدن کپسول دور پروتز را افزایش دهد که خود باعث درد و تغییر شکل سینه میشود.
3.عفونت: در موارد نادر، پارگی میتواند خطر عفونت را افزایش دهد
4.تأثیر بر غدد لنفاوی: ژل سیلیکون میتواند به غدد لنفاوی زیر بغل یا اطراف سینه مهاجرت کند و باعث تورم آنها شود
5.نگرانیهای روانی و زیبایی: تغییر شکل سینه میتواند باعث استرس، اضطراب و کاهش اعتماد به نفس شود
ارتباط ترکیدن پروتز سینه با سرطان
بر اساس مطالعات گسترده، سازمانهای معتبری مانند سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید کردهاند که پروتزهای سیلیکونی سبب سرطان سینه نمیشوند.
در صورت شک به ترکیدن پروتز سینه چه باید کرد؟
1.هرگز وحشت نکنید. این وضعیت به ندرت تهدیدکننده زندگی است.
2.فوراً با جراح پلاستیک خود تماس بگیرید. سوابق جراحی و نوع پروتز شما را میداند و بهترین راهنمایی را ارائه میدهد.
3.از انجام خوددرمانی یا ماساژ دادن ناحیه خودداری کنید. این کار میتواند باعث گسترش بیشتر نشت شود.
روشهای تشخیص ترکیدن پروتز سینه
جراح معمولاً از روشهای تصویربرداری زیر برای تأیید پارگی استفاده میکند:
- سونوگرافی: روشی سریع، در دسترس و بدون درد که میتواند بسیاری از پارگیها را تشخیص دهد
- ام آر ای : دقیقترین روش برای تشخیص پارگی پروتزهای سیلیکونی است. بهتر است سه سال پس از جراحی و سپس هر دو سال یکبار ام آر ای انجام شود.
گزینههای درمانی ترکیدن پروتز سینه چیست؟
درمان استاندارد برای پروتز پاره شده، عمل جراحی برای برداشتن آن است. این عمل معمولاً شامل دو بخش است
-برداشتن پروتز پاره شده: پروتز پاره شده به طور کامل خارج میشود.
-برداشتن کپسول: در بسیاری از موارد، بافت اسکار اطراف پروتز (کپسول) نیز برداشته میشود تا هرگونه ژل سیلیکون باقیمانده پاک شود.
-قرار دادن پروتز جدید (در صورت تمایل): در همان عمل، میتوان یک پروتز جدید قرار داد. این تصمیم بستگی به شرایط بافتهای شما و نظر جراح دارد.
چگونه میتوان از ترکیدن پروتز سینه پیشگیری کرد؟
- معاینات منظم: معاینات دورهای توسط جراح پروتز سینه خود را جدی بگیرید.
- تصویربرداری منظم: طبق توصیه جراح یا دستورالعملها انجام سونوگرافی و ام آر ای را به طور منظم انجام دهید.
- آگاهی از علائم: با علائم هشداردهنده پارگی آشنا باشید و در صورت مشاهده هرگونه تغییر، فوراً اقدام کنید
- در نظر گرفتن تعویض به موقع: اگر پروتزهای شما قدمت زیادی دارند (بیش از ۱۰-۱۵ سال در مورد مزایا و معایب تعویش آنها با جراح خود مشورت کنید.
اگرچه ترکیدن پروتز سینه یک عارضه ناخوشایند است، اما یک فاجعه پزشکی اورژانسی محسوب نمیشود. کلید مدیریت این وضعیت، “آگاهی” و “پیگیری منظم” است. با معاینات دورهای و توجه به تغییرات بدن، میتوان این مشکل را به موقع تشخیص داد و با یک جراحی اصلاحی ساده، سلامت و زیبایی سینهها را بازگرداند.
خلاصه نکات کلیدی ترکیدن پروتز سینه
1.دو نوع اصلی پارگی
- پروتز سالین (آبنمکی): با پارگی، مایع درون آن به سرعت و بدون خطر جذب بدن میشود و سینه کوچک میشود
- پروتز سیلیکونی: پارگی ممکن است “خاموش” باشد؛ یعنی ژل درون کپسول بافتی باقی بماند و فرد متوجه نشود.
2.شایعترین علت
فرسودگی خودبهخود با گذشت زمان (معمولاً پس از ۱۰ سال) است، نه ضربه.
3.مهمترین علائم هشداردهنده
- تغییر ناگهانی در شکل یا اندازه سینه (کوچکشدن یا تغییر شکل)
- درد، تورم یا حساسیت به لمس جدید در سینه
- سفتشدن غیرعادی سینه
- ظاهر شدن برآمدگی یا توده در سینه یا زیر بغل
باور غلط رایج این است که پروتزهای سیلیکونی سبب سرطان سینه میشوند. مطالعات معتبر این ارتباط را رد کردهاند.
4.مهمترین اقدام در صورت شک به پارگی
- آرامش خود را حفظ کنید. این وضعیت یک اورژانس خطرناک محسوب نمیشود.
- فوری با جراح خود تماس بگیرید و از او راهنمایی بگیرید.
5.مهمترین راه تشخیص
دقیقترین روش برای تشخیص پارگی پروتز سیلیکونی ام آر ای است.سونوگرافی نیز روشی مفید و در دسترس است.
6.تنها راه درمان قطعی
جراحی برای خارج کردن پروتز پاره شده و کپسول اطراف آن (کپسولکتومی)و قرار دادن پروتز جدید در همان عمل که بستگی به شرایط بیمار دارد.
7.مهمترین راه پیشگیری
- پیگیری و معاینه منظم توسط جراح پلاستیک است.
- انجام سونوگرافی یا امآرآی طبق برنامه منظم (معمولاً اولین امآرآی ۳ سال پس از عمل و سپس هر ۲ سال یکبار)
آگاهی از علائم و پیگیری منظم، کلید مدیریت این عارضه است. در صورت تشخیص بهموقع، مشکل با یک جراحی اصلاحی قابل حل است
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.